Taki mlay update....rozstalam sie z moim chlopakiem, spotykalam sie z kims innym, wyprowadzilam sie, mieszkalam sama, przez caly czas byly nie dawal mi spokoju, az wkoncu wrocilismy do siebie, wprowadzilam sie znowu i tak sie jakos toczy. Ciesze sie ze wrocilismy do siebie, jest duzo lepiej niz bylo ale ciagle zgrzyty sa.
chyba zowu zaczne pisac albo i nie zobacze. eeeeeeeeeeech co za zycie3 jak nie masz pineiedyz to masz spokoj ducha jak masz pieniadze to tyle stresu ze ja pierdole.................
juz mam dosc.
wszytskiego!!!!!!!!!!!!!!!!
You ask me if I love you
And I choke on my reply
I'd rather hurt you honestly
Than mislead you with a lie
And who am I to judge you
On what you say or do?
I'm only just beginning to see the real you
And sometimes when we touch
The honesty's too much
And I have to close my eyes and hide
I wanna hold you til I die
Til we both break down and cry
I wanna hold you till the fear in me subsides
Romance and all its strategy
Leaves me battling with my pride
But through the insecurity
Some tenderness survives
I'm just another writer
Still trapped within my truth
A hesitant prize fighter
Still trapped within my youth
And sometimes when we touch
The honesty's too much
And I have to close my eyes and hide
I wanna hold you til I die
Til we both break down and cry
I wanna hold you till the fear in me subsides
At times I'd like to break you
And drive you to your knees
At times I'd like to break through
And hold you endlessly
At times I understand you
And I see how hard you've tried
I've watched while love commands you
And I've watched love pass you by
At times I think we're drifters
Still searching for a friend
A brother or a sister
But then the passion flares again
And sometimes when we touch
The honesty's too much
And I have to close my eyes and hide
I wanna hold you til I die
Til we both break down and cry
I wanna hold you till the fear in me subsides
Kocham Cie Aniolku:*
:)
X)
:P
Boze jak mi ciezko...
nie czesto prosze o pomoc, ale jesli to robie, to znaczy ze naprawde jej potrzebuje.
Czasami naprawde nie mam juz sily sama to ciagnac...
cholera naprawde tego nie rozumiem czytam durna ksiazek i tego nie rozumeim!!!!!!!!!!!!!
Czemu do wszytskiego mam dochodzic sama?zupelnie...Boze...dlaczego taki moj los?Co chcesz mi powiedziec?Co udowodnic?Ze sie nie nadaje?Ze jestem nikim? Cale zycie tak wyglada. Nie musisz mi tego pokazywac na kazdym kroku...wracamy do dawnej dyskusji...jestem na ten swiat po prostu za slaba...nie nadaje sie...
nie mam juz sil...
Znowu ktos rzucial sie pod pociag w metrze...
taki klimat miasta...
Obejrzalam 'My Blueberry Nights'
beautiful....
daje do myslenia
Uwielbiam Norah Jones
Zastanawiam sie od czego by tu zaczac....
zycie w Londynie zyje niesamowitym tepem. Wlasnie jest lipiec. Prawie juz polowa lipca. Czyli przyjechalam tutaj dokladnie rok temu. ROK TEMU!!!!! kiedy to minelo????
To oznacza ze jestem z moim aniolkiem juz prawie 2 LATA!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Rok mieszkamy razem.
niesamowite...kiedys bylo dla mnieniemozliwoscia utrzymac zwiazek dluzszy niz 2 miesiace.
A ten po prostu trwa. I nadal kocham. Kazdego dnia mocniej.Czuje jakby byl czescia mnie, moim sercem.
Myslimy o malzenstwie. Tak.. tylko ze ja popadam w paranoje jak o tym slysze. tysiace mysli...to zonaczaloby ze jezcze nie jestem gototwa na taki krok. wporzadku, poczekamy:)
Marzy mi sie niesamowity slub. Ale to dalekosiezne plany.
Teraz pisze prace magisterka. to wrzesnia jeszcze daleko. Pracuje na pol etatu i robie praktyke w moim zawodzie na pol etatu. Kazdego dnia gdzies pedze. Juz 40 minut metrem (!) nie robi na mnie wrazenia, nie czuje zeby to bylo jakos strasznie daleko. Dla porownania w moim miescie w 40 minut mozna bylo przejechac AUTOBUSEM cale miasto.Coz...cywilizacja...
Opowiem Ci zabawna historie.
Nie lubie mojej obecnej pracy, wiec postanowilam poszukac nowej.
Umowilam sie na rozmowe kwalifikacjyjna akurat tego dnia caly deszcz z miesiaca padal w jeden dzien w Londynie. wieeeec...w spodniczce,obcasikach, marybnareczce z parasolka, moim kochaniem w wielka ulewe pojechalismy na te rozmowe. Pani (dziewczynka!) byla bardzo mila, posluchala co mialam do powiedzenia i na koniec sprytnie(tak przynajmniej myslala) powiedziala mi ze maja prace, ale tylko poza Londynem a JAK WCZESNIEJ STWIERDZILAM NIE CHCE ZMIENIC MIEJSCA ZAMIESZKANIA....
Praca oczywiscie byla, bo sie o nia ubiegalam hehehe taki plynny sposob powiedzenia ze sie nie nadajesz.
Coz..walic to, zmranowala tylko moj czas.
Przed ta cala scenka zadzwonil moj telefon i umowilam sie na druga rozmowe w sprawie pracy, wiec W TEJ WIELKIEJ ulewie pojechalismy na druga, znowu 40 minut metrem. Budynek cudowny, caly w marmurze, przywital mnie mily pan afrykanskiego pochodzenia w rozowej koszuli. Usiedlismy, capily mu skarpetki tak ze prawie nie moglam myslec, jedyne na czym moglam sie skupic to pytanie czy on ma tusz na rzesach czy nie? Oczywiscie ta praca to byla sciema, zwerboawli mnie abym kupila kurs managerski za 990 funtow i potem NA PEWNO znajde prace, takie e-learning. Na koniec pozegnalismy sie i uscisna ma dlon dziewczecym sposobem i poszlam smiejac sie od ucha do ucha.
Niesamoite...szlam nie wierzac ani przez moment...w tym CHOLERNYM DESZCZU, cala mokra, zmarnowalam caly dzien....
Dobra lekcja pokory...ale coz to jest wlasnie LONDYN.
"That's London style babie!"
Gdybym doswiadczyla tego rok temu, na pewno przeplakalabym caly wieczor, przeklinajac ludzi i pytajac: DLACZEGO????
No ale ze jako mamjuz rok dosiwadczenia w moim CV, usmiechanelam sie niedowierzajaco i stwierdzialam, ze nalezy zmienic strategie, bo ta nie skutkuje.
No i przede wszytskim ze WSZYTSKO W REKACH BOGA.
Wiec narazie poki sie nie obronie to raczej nie zamierzam juz zmieniac pracy.
hehehehe
niesamowite.
Londyn zmienia ludzi. Kiedy tu przyjechalam cala radosna zatsanawialam sie czemu ci ludzie sa tacy naburmuszeni?smutni?krzywo patrza?a raczej WOGOLE CIE NIE ZAUWAZAJA?Teraz rozumiem. Doskonale. Juz mnie nie krepuje siedzenie na przeciwko kogos w metrze i patrzenie to na buty, to na swter, NIGDY w oczy. Teraz mam to gdzies, zamykam powieki i spie sluchajac muzyki. Czy siedze czy stoje, nikogo nie zauwazam.
Kiedy ktos podchodzi do mnie i jest mily, pierwsza ma mysl "czego on ode mnie chce ze jest mily?" i slucham i slucham i wkoncu "aha to o to mu/jej chodzilo"
Niewiarygodne....nie sadzilam ze i mnie dotknie taka znieczulica...tak..przyznaje...ale nie chce tak zyc. Nie podoba mi sie tu.
Im dalej na zachod tym ludzie bardziej zepsuci, ale wiesz ci ze wschodu przyjezdzajacy tutaj takze sie szybko utozsamiaja z tym. Sa wyrachowani, zachowawczy, niewierni,sztuczni, zazdrosni...wszytskie grzechy ludzkiej natury tu odnajdziesz, ale kazdy chce byc szczesliwy, ale niewiele jest w stanie pwoiedziec sobie "dosc, teraz mam wszytsko" standardy rosna, wymagania sie pietrza, nowa pozycja, nowe obowiazki, nowe problemy. Natura ludzka nigdy nie bedzie zaspokojona, nie wydaje mi sie aby wogole to bylo mozliwe. Mysle ze tylko medytacja, releksja nad zyciem i MODLITWA jest w stanie cie wyrwac z tego pedzacego kola.
Jak spiewala Anna Jopek "niech ktos zatrzyma wreszcie swiat- ja wysiadam..."
Mimo calego tego balaganu, caigel mam marzenia, ciagle mam plany. I wiem, ze jesli nie dzis, nie jutro...nie za tydzien....ALE WKONCU BEDE SIEDZIEC NA TEJ GORACEJ, TROPIKALNEJ PLAZY, PATRZAC NA ZACHOD SLONCA,POPIJAJAC DRINKI ZE SLOMKA I KRZYCZEC ZE ZYCIE JEST PIEKNE!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Pewnego dnia...zobaczysz...ja mam czas...moge poczekac...wiem ze warto :)
Wszytskigo Dobrego!:)